Bunu biz değil Türkiye Bankalar Birliği söylüyor. Başka açıklamaları da var: Bankalar fiyatlamada serbest! Her banka müşterisine farklı teklifler sunabilir. Nihai karar tüketicinindir. Bankalar müşterinin talebi halinde her türlü bankacılık belgesini müşterisine vermek zorundadır. Bankalar, imzalanan sözleşmede tüketici aleyhine değişiklik yapamaz ama sözleşmede herhangi bir değişiklik yaparsa bunu müşterisine kredi kart ekstresi ile gönderebilir. Kart kullanmaya devam edilirse değişiklik tüketici tarafından da kabul edilmiş sayılır.

Geçen hafta Türkiye Bankalar Birliği, Tüketiciler Birliği’ni ziyaret etti! Ziyaret, Tüketiciler Birliği’nin Türkiye Bankalar Birliği’ne gönderdiği “Bankaların Bireysel Müşterilerine İlişkin Sorun ve Çözüm Önerileri" mektubuna cevap niteliğindeydi. TBB, mektuba yönelik hazırladığı yanıtları teslim etti ve iki taraf, bankacılık müşterilerinin şikâyetleri konusunda görüş alışverişinde bulundu.

Haziran 2011’de Tüketiciler Birliği tarafından TBB’ye iletilen mektupta bankacılık hizmetleri ile ilgili vatandaşların şikâyet ettiği belli başlı konular ele alınmış. Tahmin edebileceğiniz gibi ilk sırada da “kredi kart aidatları” ve “hesap işletim ücretleri” konuları yer alıyor.

Türkiye Bankalar Birliği’nin çeşitli yasa ve yönetmeliklere dayandırarak mektuba verdiği yanıtları kısaltarak sizler için derledik:

  1. Bankaların yasalara göre tacir olması nedeniyle verdikleri hizmetlere istinaden ücret alma hakkı bulunmaktadır.
  2. Kredilere uygulanacak faiz oranları ve tahsil olunacak masrafların nitelikleri ve sınırları bankalar tarafından serbestçe belirlenebilir.
  3. Kredi kart ücreti, sözleşmede düzenlenmek koşuluyla alınabilir. Bu ücret kartın talebi ile başlar kullanım süresince devam eder.  Kredi kart hizmetini sunmak için bankaların üstlendiği bazı maliyetler vardır. Kart basımı, kart için yurtdışından temin edilen plastik, üzerindeki çip, her ay düzenli ekstre gönderimi, uluslararası kredi kart kuruluşlarına ödenen lisans bedelleri, 7/24 çalıştırılan personele ödenen ücretler, teknolojik altyapı maliyetleri bunlar arasında sayılabilir.
  4. Kredi kart sözleşme değişiklikleri müşteriye hesap özetleri ile bildirilebilir. Bildirimin ait olduğu son ödeme tarihinden sonra kart kullanıcısı kartını kullanmaya devam ederse, müşteri sözleşmede oluşan değişikliği kabul etmiş sayılır.
  5. Her banka müşterileriyle kurduğu iş ilişkisi düzeyine göre sadece kart ücretinde değil genel olarak bankacılık masraf ve komisyonlarında farklılaştırmaya gidebilir, müşterilere farklı teklifler sunabilir. Bu teklifler müşteri tarafından değerlendirilir ve kabul ya da reddedilir. Ayrıca kart ücreti/aidatı ödemek istemeyen müşteriler için sektörde ücret/aidat alınmayan kredi kartları da mevcuttur.
  6. Bankalar, müşterinin talebi halinde her türlü bankacılık işlemi ile ilgili belgelerin bir örneğini müşteriye vermek zorundadır.
  7. Talepte bulunmayan veya sözleşme imzalamayan kişiye kredi kartı verilemez.
  8. Kart limiti müşteri onayı alınmadan artırılamaz.
  9. Gönderilen kartın kargoda kaybolması tüketiciye herhangi bir sorumluluk getirmez.
  10. Bir kişinin sahip olduğu tüm kredi kartları için tanınacak toplam kredi kartları limiti, ilk yıl için, ilgili kişinin aylık ortalama gelirinin 2 katını, ikinci yıl için ise, 4 katını aşamaz.

Sonuç: Her tüketici finansal kontrolünü ele alıp, kendisi için en uygun ürünü alternatifler arasından seçmeli! Aynı hizmeti başkalarından daha pahalıya almamak için fiyat ve hizmet karşılaştırması yapmalı.